Anasayfa / Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik / Mesleki Rehberlik / Meslek Seçiminde Bazı Olumsuz Anne Baba Tutumları

Meslek Seçiminde Bazı Olumsuz Anne Baba Tutumları

Tabi ki anne baba olarak çocuğunuz meslekle ilgili kararı verirken tamamen onu kendi haline bırakmanızı beklemiyoruz. Ancak ona yapacağınız yardım, onun kendi doğasını tanımasını yeteneklerini ve ilgilerini ortaya koymasına fırsat vermek veya fırsat yaratmak, çocuğumuzun mesleki olgunluk düzeyinin gelişmesine katkıda bulunmak olmalıdır.

Çocuğum benim erişemediğim hedeflere erişmelidir. Çocuğunuz sizin erişemediğiniz hedeflere belki erişir,beklide erişemez. Siz ona vaktiyle sizin sahip olamadığınız olanakları sağlamış, ona iyi bir eğitim vermiş vermeye çalışmış olabilirsiniz ama onun yaradılışını, kapasitesini belirleyemezsiniz. Sizin belirlediğiniz iyi hayat çocuğunuz için iyi olmaya bilir.

İnsan çalışırsa her işi yapar beklentisi, insan çok çalışırsa kapasitesinin mümkün olduğu kadar çocuğunu kullanır ve bir çok şeyi iyi yapabilir ama gayretle kapasitesinin üstünde başarı göstermesi mümkün değildir. Kapasitesinin üstündeki alanlarda başarıya zorlanan kişiler, yaşadıkları hayal kırıklığının sonucu olarak kapasitelerinin güçlü olduğu alanlarda da yeterli düzeyde başarı gösteremezler.

Çocuğunuz için bütün olanaklarınızı seferber eder, her türlü desteği sağlarsanız çocuğunuzun, kendi yaradılışına uygun bir meslek planı yapmasına, gizil güçlerini gerçekleştirmesine yardımcı olmuş olursunuz. Ama eğer sizin çocuğunuza vermek istediğiniz biçim onun yaradılışına uygun değilse, bu yoldaki çabalarınızın her ikiniz için de hayal kırıklığı ile sonuçlanma olasılığı yüksek olacaktır.

?Ben olamadım sen olacaksın?: Eğer böyle bir anlayışınız varsa belki kendi hayal kırıklığınızı çocuğunuza da yaşatıyor olabilirsiniz.

?Komşunun çocuğu oldu ama…?: Komşularımızın , akrabalarımızın, arkadaşlarımızın çocukları ile bizim çocuğumuzun farklı olduğunu kabul etmeliyiz. Çocuğumuz akranları ile rekabet edebilir, bu onun yaşantısı ancak biz yetişkinler çevremizle rekabetimizde çocuklarımızı kullanmamalıyız. Bu rekabet çocuğumuzun kendilik saygısının düşmesine neden olabileceği gibi gerçek yeteneklerini ve kapasitesini ortaya koymasına da engel olabilir.

?Bak kardeşin?: Dikkatli bir anne – babaysanız çocuklarınızın birbirlerinden ne kadar çok olumlu veya olumsuz etkilendiklerini fark etmişsinizdir.?Bak kardeşin …? diye başlayan her cümle onların kıskançlığını kışkırtacak, biri bir süre hep başarılı olurken diğeri sürekli başarısızlığa doğru sürüklenecek, başarısız olan kendisini toplamaya başladığında, başarılı olanın birden başarısının düştüğünü göreceksiniz.

Ancak senin gibi bir tembel bu alanı seçer. Çocuğunuzu küçümsemek, değersiz görmek , alay etmenin onun yaşamla mücadelesini zayıflatmanın dışında bir etkisi olmaz

Hakkında İdris Gündüzalp

PdrGünlüğü sitesinin kurucu ve editörü olarak yaklaşık 6 yıldır burada yazıyorum. Uzmanlığım çocuk ve ergen psikolojisi olmakla beraber temel amacım mesleğimiz için faydalı paylaşımlarda bulunmaktır.

İlginizi Çekebilir

Pdr mi ve Psikoloji mi Okumalıyım ?

Pdr mi Psikoloji mi okumalıyım sorusu sürekli öğrenci arkadaşlarımız tarafından sorulan ve sorgulanan bir konudur. …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir